z pod skorupy

zakochani
bezgranicznie zakochani
wierność sobie przysięgamy
no a potem
niczym kwit bez wody
w monogamii cicho usychamy

pokonani
prozą życia pokonani
jak posągi w pustej sali
puste oczy
w codzienności szarej
beznamiętnie w żalu trwamy

zbuntowani
zbuntowani przeciw pustce
raz kolejny spróbujemy
powalczymy
może pod skorupą kurzu
znów się w sobie odnajdziemy

piotr skała szkudlarek


piotr skala szkudlarek

Średnia ocena: - Kategoria: Inne Data dodania 2018-10-07 22:55
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < skala > < wiersze >
nuel | 2018-10-08 08:11 |
Raczej "spod"
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się