Mojej Księżniczce...

Idąc wolno szarą mego życia drogą
zmęczonym smętnym wzrokiem poszukuję cienia
by dać odpoczynek opuchniętym nogom
i sercu choćby chwilę błogiego zapomnienia

Pobity odrapany przez róże pokłuty
w strzępy uczuć i w brud sumienia odziany
smutek i wstyd unosząc jak schodzone buty
mijam innych ludzi…podobnie ubranych

W wirującym tłumie w pyle z równych kroków
zajaśniało światło niczym blik nad wodą
oto w trudzie spraw i w życia amoku
odnalazłem klejnot - piękną duszę Twoją

Biegnę podskakuję nie ma już zmęczenia
szczęścia i miłości w sercu noszę krocie
do Ciebie myśli płyną gdy rwie ból istnienia
dziękuję Ci że jesteś, Kochana moja, :-) Kocie...


stara_zmęczona_baba

Średnia ocena: 10
Kategoria: Życie Data dodania 2018-02-23 19:42
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < stara_zmęczona_baba > < wiersze >
jagraszka | 2018-02-26 19:30 |
Wiersz emanuje uczuciem. :)
Ja2 | 2018-02-25 16:07 |
Super, nie ma to jak komuś się poszczęści :)
nuel | 2018-02-24 15:54 |
Ale syfon
THUNDERandLIGHTING | 2018-02-24 11:30 |
Piękny wiersz. Pozdrawiam
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się