Echo zapytania

Pragnę zapytać:
Jak to możliwe?
Codziennie umierać tak samo
Pragnę zapytać:
O co już chodzi?
Odpowie mi własnych myśli echo

Wołam,
Ale mój głos,
Odbijając się i wracając,
Cichnie
Mój dźwięk się rozpada
Moje gardło zdobi kula

Patrzę,
Ale moje oczy,
Rozglądając się wokół,
Ślepną
Szukając tego
Łamią się jak lustra

Słucham,
Ale jestem ogłuszona
Nie wychwytując dźwięku,
Zatapiam się w ciszy

Nie nadchodzi...


Kinga THUNDERandLIGHTING Hryc

Średnia ocena: - Kategoria: Inne Data dodania 2018-02-12 21:48
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < THUNDERandLIGHTING > < wiersze >
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się