O Człowieku

Z mrocznej kipieli oceanów wyszliśmy,
Zlepek molekuł wodoru i tlenu
Nieustanną ciekawością ciało podtrzymując,
Energię życiową wciąż pomnażamy.

W wojnach, miłości zanurzeni,
Pod zimnymi gwiazdami
Zadajemy pytania, wciąż poszukujemy,
Bez jasnego planu, w przyszłość ciągle brniemy.

Mamy dusze czyste, mamy serca świetliste,
Mamy złe intencje, lubujemy się w innych męce
Zagadki wszechświata poznać pragniemy,
Lecz żywot nasz krótki, ułuda i smutki.

Ego nasze wielkie,
Fenomenu nas samych, święcie przekonani
Planetę niszczymy, gdy się przebudzimy,
Jeśli to zrobimy, zostanie wspomnienie wielkości złudnej.

Wypalone ziemie, skażone wody,
Horyzont grobami zasłonięty...
Kres się zbliża, czas zapłaty,
''Rozkwit ludzkości'', nie do oszacowania straty.


erik_groot

Średnia ocena: - Kategoria: Życie Data dodania 2018-01-16 18:38
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < erik_groot > < wiersze >
Ja2 | 2018-01-21 14:28 |
...
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się