W (nie)pamięci

Był czas, kiedy nasze dłonie się dotykały,
słodkie wspomnienia chętnie powracały.
Był czas marzeń i lekkiej ułudy,
nasze słowa wolne od obłudy.
A potem ot tak koniec nastał,
ból w rozerwaną duszę wrastał.
Zetknięcie się dwóch obcych sobie ludzi,
serce na próżno zapomnieć się trudzi.
Marnej rzeczywistości strzępy,
resztki wspomnień dziobią niepamięci sępy.
Wróć do życia, do codzienności,
odwróć się i zapomnij o nicości.
O metafizycznym wyobrażeniu
i o gorącym w sercu płomieniu.
Nie ma powrotu, nie ma pamięci,
nie łudź się - oboje jesteśmy przeklęci.
Nie będzie szczęścia, ani współczucia,
nie ma uśmiechu, nie ma uczucia.


Eniii

Średnia ocena: 10
Kategoria: Inne Data dodania 2015-04-10 08:12
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < Eniii > wiersze >
kazap57 | 2015-04-11 16:47 |
ciekawy pełen refleksji - pozdrawiam
p_s | 2015-04-10 23:01 |
piękno w prostych rymach
skala | 2015-04-10 11:12 |
piękny
anias | 2015-04-10 09:48 |
życie prowadzi krętymi ścieżkami, nigdy nie wiemy co będzie jutro...
Conte | 2015-04-10 09:46 |
Piękny wiersz...refleksja
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się