Samotność.

***
Samotność.
Nienaruszona
fałszywym wdziękiem
sztucznej gwiazdy.
Na papierowym granacie nocy
rodzi kamyki niezdarne
- łzy ołowiane -
niekochane dzieci.
Rzuca soplami złości,
pali odrzuconym żarem nadziei
- beznadziejności.
Jest to samotność biedna,
na miłość głucha,
krzepnąca rzeka brudu,
pustka nieznośna,
bo nie do tulona ramionami
ciepłego i powyciąganego swetra babci radości.



Ewa Ewawlkp Wierzbinska-Kloska

Średnia ocena: 10
Kategoria: Życie Data dodania 2006-06-14 01:54
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < Ewawlkp > wiersze >
NEVER | 2006-06-14 23:32 |
Lubie ten klimat....dobry wiersz pozdrawiam
Tristan350 | 2006-06-14 15:59 |
Samotnoœć jest jak zapiety płaszcz!ale wystarczy rozpišć guziki by wpłynšł powiew przyjaŸni...Nie zapominaj o tym!
Adnotacje | 2006-06-14 02:04 |
œwietny klimat !
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się