Niechciany towarzysz

Złapałabym cię za ucho
i rozkazała wynosić
gdybyś je miał.
Klękłabym na kolana
by pokornie prosić,
gdybyś litość znał.

Zabiłabym natychmiast
gdybym raz ujrzała
twą bezczelną postać.
Chwyciłabym za klapy
i wydarła z ciała,
wyrzuciła jak ochłap.

Lecz nie mogę cię zniszczyć,
otrząsnąć ani zdrapać.
Na nic złości scena.
Uległa i pokorna
udaję biorąc Apap,
że cię we mnie nie ma.

Ika

Średnia ocena:

Kategoria: Inne

Data dodania 2005-09-16 12:43

Komentarz autora:

Strona główna

Ika >

wiersze >

Nefretis | 2011-07-08 21:38 |

Dla mnie też dobre tylko pod koniec drugiej zwrotki brak mi sensu, bo jak piszesz, że wydarłabyś go z ciała i wyrzuciła jak ochłap...ten ostatni wyraz mi nie pasuje a czy apap aż tak razi to chyba mniej bo jak inaczej krócej skwitować procha na ból?

Kara Kaczor | 2005-10-19 13:51 |

z tym Apapem to przesada moim zdaniem - aż razi

Ika | 2005-09-20 08:38 |

Soczewico - dziękuję, a piszę o sobie jak na razie :) Zuza - dziękuję, zmieniłam :) Morticia - również dziękuję :)

soczewica | 2005-09-16 23:30 |

iko, masz nick jak jedna pani, której nie znałam i piszesz o czym, co ona na pewno czuła. a ja cię rozumiem. trochę gryzie ten apap, ale cóż - życie prozaicznie do bólu zrzuca nas na ziemię...

zuza | 2005-09-16 13:56 |

Dobre, tylko zmień kolory - trudno czytać.

morticia | 2005-09-16 13:28 |

to jest dobre:)