O PORANKU


Myśli szczerozłote poubierane w łez szaty
splątane nadzieją ,sennej nocy brzmieniem
pozostałych jaźni głębokie stygmaty
podsycane dumą ,bólem i cierpieniem
tych uczuć niechcianych ścieżki są zatarte
życie znów powiało jak wiatr odlatując
z południa na północ – zachodu nie warte
księżyc zgasił gwiazdy wschodu oczekując


Conte

Średnia ocena: 10
Kategoria: Życie Data dodania 2013-04-07 20:39
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona główna < Conte > wiersze >
Michal76 | 2013-04-09 09:44 |
Cudowny poranek.
agniecha1383 | 2013-04-08 01:29 |
piekny....liryczny...buziole:)
jaskolka | 2013-04-07 22:48 |
pięknie piszesz...
Wierzbina | 2013-04-07 22:16 |
potrafisz grać słowem na uczuciach,dobry wiersz
Pettrus | 2013-04-07 21:32 |
Szkoda ,że nie można zamknąć oczu i czytać...piękny klimat
ewita | 2013-04-07 21:00 |
wiatr życia wieje w różne strony...wyjdź mu naprzeciw...on z wiosną przywieje słonce i ciepło...i radość...a może i więcej...
jessika | 2013-04-07 20:55 |
Mmm...uwielbiam twoje wiersze :) podsycaja ogien innych
Cairena | 2013-04-07 20:54 |
Ksiezyc zgasil gwiazdy ..pieknie ale zrobilo mi sie jakos smutno pozdrawiam
karolina | 2013-04-07 20:45 |
"życie znów powiało" nigdy nie wiadomo w kórą stronę, a zachodu to ono zawsze jest warte:). Nie było mnie jakiś czas i jak tylko przyjechałam weszłam na portal aby przeczytać twój wiersz, pozdrawiam
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się