krzyk

Dziś krzyczę,krzyczę bo muszę
i choć usta są nieme
ten krzyk rozdziera mą duszę
to moje episteme.

Serce straciło nadzieję
na próby wystawianą
niczego już nie zmienię
miłość fatamorganą.

Łzy nie dają ukojenia
płynie jedna za drugą
a czas wciąż tego nie zmienia
przeszłość staje się smugą.

Nie potrafię tak dłużej żyć
twarz wciąż w dłoniach kryć
nieprzerwanie o Tobie śnić
nie chcę dłużej sobą być.


julitek1211

Średnia ocena: 8
Kategoria: Inne Data dodania 2013-03-28 00:15
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < julitek1211 < wiersze >
Sien | 2013-03-28 00:24 |
dobry
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się