Cięzko z Tobą być.

Nosisz czapkę,
Biały szalik,
Całkiem modną marynarkę,
Wytarte spodnie,

Jesteś nieco dziwny,
Mówisz, że trudno się poddać,
Niekiedy skradniesz spojrzenie,
Albo się uśmiechniesz,

Nosisz czarne trampki,
Niebieską koszulę,
Złoty zegarek,
I wisiorek od mamy,

Jesteś trochę twardy,
Próbujesz zrobić wrażenie,
Gdy się przejmujesz podnosisz brew,
I nie rozmawiasz o śmierci,

A kiedy mówię, że źle się czuję,
Odpowiadasz, że wszystko będzie dobrze,
Przytulasz czule,
I strach przechodzi,

Dlaczego właśnie, jest tak trudno
Być z Tobą?
Dlaczego nie mogę być z przyjacielem,
Najważniejszą dla mnie osobą...


Aleksandra Nunx

Średnia ocena: 9
Kategoria: Przyjaźń Data dodania 2013-02-17 00:03
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < Nunx > wiersze >
Nunx | 2013-02-17 17:38 |
Właśnie ja poszukuję w tych wierszach prawdy. Nie chcę znajdować bezsensownie pasujących do siebie rymów, po prostu chcę przekazać moje uczucia, ale dzięki przynajmniej za komentarze i ten jak najbardziej konstruktywny ze strony Magdis :)
Magdis | 2013-02-17 11:44 |
Nieprawda. To, że nie ma nieudolnych rymów Ziela, które nawiasem mówiąc wcale nie są wierszowi potrzebne, to nie znaczy, że jest to proza. Mnie się podoba, bo jest inny, zatrzymał mnie, a coraz ciężej się na tym portalu zatrzymać, czytając właśnie te rymowanki.
Ziela | 2013-02-17 11:24 |
Marna proza 4=
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się