Kawa i telewizor

Zaczyna się dzień,
Nowe wiadomości,
Znowu ktoś umarł,
A ja siedzę przed telewizorem i popijam kawę,

Takie puste słowa,
Nic nie wnoszą do życia,
Nie obchodzi mnie to co się dzieje,
Gdzieś tam daleko,

Dzień się kończy,
Znowu wiadomości,
Rozbiły się dwa samochody,
To mnie nie obchodzi,

Takie puste słowa,
Nic nie wnoszą do życia,
Nie obchodzi mnie to co się dzieje,
Gdzieś tam daleko,

Kolejny ranek,
Znowu piję tą samą kawę,
Wychodzę na ganek,
Wielki stos samochodów został zniszczony,
Tuż przed mym domem,

Teraz wiem jak to musi boleć,
Widzę cierpienie na twarzy jednego z nich,
Nie chcę jednak o tym myśleć,
Przecież to mogłam być ja.


Aleksandra Nunx

Średnia ocena: 10
Kategoria: Życie Data dodania 2013-02-06 22:42
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < Nunx > wiersze >
Pablisus | 2013-03-05 19:19 |
Za kawą nie przepadam, ale wiersz ok. Twórczość twoja bardzo ciekawa, musisz pić więcej kawy to ci pomaga. Poza tym fajnie i inteligętnie ujęte w slowach.
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się