Kamienna Dolina..

Oparta o grzbiet kamienna dolina
Pośrodku ze srebrzystą szramą
Spowita we mgle, wędrowca wspomina
Co zwolnił i nad nią przystanął

Gdzieś tu - pomyślał - musiała być ziemia
Tak żyzna, jak najlepsza gleba
Lecz czas i wiatr to miejsce odmienia
Obdziera jak skórkę od chleba

I wtedy, w ten dzień, on pochylił się
I dotknął ciężkiego kamienia
Zrozumiał wtem, dlaczego tu jest
Poznał ciężar własnego sumienia

Dolina dziś sama, w dole płynie szrama
A nad nią wciąż słychać krzyk sępa
Tylko on dziś o niej pamięta
Kamienna dolina przeklęta..

Bo łatwiej jest wzruszyć
Ciężkie głazy i ostre kamienie
Niż obudzić w człowieku
Od dawna uśpione sumienie..

taki_1

Średnia ocena:

Kategoria: Życie

Data dodania 2005-09-10 11:14

Komentarz autora:

Strona główna

taki_1 >

wiersze >

taki_1 | 2005-10-23 15:12 |

Umiech - fajnie to okresliłe: "spaceruję drogš wierszy" - Staram sie aby ta doga była urozmaicona..By gocie na mojej drodze nie nudzili sie jak na pustyni..Ty twierdisz że lubisz na tę droge wracać - ja moge tylko powiedzieć - czuje sie wyróżniony :))))

uÄżËmiech | 2005-10-20 18:18 |

I cóż mogę rzec. Spaceruję drogš Twoich wierszy (przeczytanych wczeniej) czytam i delektuję się. Do tych wersów (nie tylko tych) zawróciłem, by po raz kolejny się w słuchać :)

Bea | 2005-09-20 12:36 |

...pieknie napisane:)

(OLA) | 2005-09-10 13:32 |

Przepiękny wiersz, sama treć mówi za siebie nie potrzebny komentarz...