Ból istnienia

Nie posiadam już nic
Poza Tobą, kochana pustko
Nicości, która pieścisz mnie
Od pierwszej chwili mojego pojawienia
Odbierasz mi płytką radość
Gdyż jesteś darem próby zrozumienia
Karmisz mnie trwogą przed Twoim bezmiarem
W czasie i przestrzeni
Czuję, że sztuką jest żyć z umiarem
Nikt bowiem nie wniesie do Ciebie niczego
Nawet w najmniejszej kieszeni


Michal76

Średnia ocena: 8
Kategoria: Życie Data dodania 2011-11-04 08:41
Komentarz autora:
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < Michal76 > wiersze >
Agrafka | 2018-05-29 09:36 |
Na początku była cisza, a w ciszy było słowo... (jakoś tak to było). Dużo napisałam wierszy o pustce i nie chciałabym już. Wiesz o czy to jest, tak naprawdę? O chorobie. Jeśli wystarczy napisać i pomaga, jest OK.
Laura_Peyton_Ylonen | 2014-09-15 14:39 |
troche przypomina mi moje wybiórcze wiersze. bardzo fajny
zrozpaczona | 2014-07-17 16:44 |
a jak umrzeć- by umieranie było sztuką? Wiersz chociaż kolejny raz czytany... uczucie pustki. Rozumiesz.
Jolene | 2013-08-06 22:17 |
Tak prawdziwy... brawo!
Michal76 | 2013-04-15 09:42 |
...także jest sztuką.
zrozpaczona | 2013-04-13 22:35 |
-sztuką jest życ z umiarem-(!) a umierac?
a_sina | 2013-03-14 20:47 |
!!! cudne.
Gaia | 2012-12-12 19:05 |
Człowiek szukając samego siebie musi pustkę przemierzyć w okowach bólu i tęsknoty. To cena pełni. Rozdzierający wiersz :)
lukierrr | 2012-08-16 22:27 |
Pustka jest darem do zrozumienia i docenienia pewnych wartości .
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się