czuje jak pamięć gromadzi myśli sztywno milczy dzień sączy się z oczu wśród wysp gdzie miasto ukryte w dłoniach rozpiera światło za nami mosty i zimne pałacie spokoju cisza łagodnie pulsuje w skroniach pisze listy by podziękować w zziębniętym autokarze który wbiega w ciemność segreguje wszystkie białe kartki
Xymo
