nie szybkim zwycięstwo
jest wyspa do której płynę poprzez g±szcza wodorostów
jest gwiazda do której sięgam poprzez chmur szarych gęstwinę
i muszelka która dobrym wiatrem szumi
ciepłym echem minionych dni
do ucha ¶piewa cich± melodię
cudownych czarów mej duszy
a gdy sroga zima nastanie
gdy zmarzn± dłonie zdrętwiej± palce
a łzy na policzku kryształkami lodu zamarzn±
ze skarbnicy serca wydobędę
i wyspę i gwiazdę i mał± muszelkę
ogrzeję się nimi jak starym dobrym piecem kaflowym
kryształki lodu na paciorki rosy zamienię
i jak kotwica dla statku pewna i nie wzruszona
tak nadzieja z beznadziejno¶ci zrodzona
udzieli siły i mocy doda
bo nie szybkim zawsze zwycięstwo przypada
nie zawsze mocarz orężem swym włada
siła w słabo¶ci szuka korzeni
krzywe na proste w mocy odmieni
pirit
|