byłam w krainie czarów i bajek
był tam król młody i zdolny grajek
król muzykę tak bardzo kochał
że gdy grał grajek on cicho szlochał
zamki na skałach piękne budował
chciał stworzyć bajkę co w sercu chował
złoto marmury piękne kamienie
kości słoniowe muzyki brzmienie
królowi to skrzydła nowe dawało
zrozumiał jednak że to za mało
drugiego serca królowi brakło
całe bogactwo w swym blasku blakło
wszystko to smutnie się zakończyło
i choć to dawno już temu było
przywodzi na myśl prawdę tak starą
nie wszystko jedną mierzy się miarą
do zamków ludzie przychodzą tłumnie
każdy się dziwi lecz czy rozumie
nie masz ty zamków ni drogich kamieni
i w królewicza nikt cię nie zmieni
ale gdy drugie serce posiadasz
największym skarbem na świecie władasz
Choć czytam drugi twój wiersz czuję że mi mało, i wiem że nie muszę czytać więcej aby podziwiać twoją twórczość, bo to co piszesz jest tak wspaniałe że odgania moje złe myśli ;)
Bajka dla trochę większych dzieci... Pomijając fakt, że cudzego serca się nie posiada, tylko można być muzyką dla rytmu jego bicia, to ten utwór jest bezbłędny ;) Aż chciałbym go przeczytać swoim dzieciom, gdy takowe już będą :D
