Życie jak dźwięki fortepianu

Życie przypomina mi fortepian,
białe i czarne klawisze,
są jak nasze dni.
Czasem pękają jak struny,
marzeń niespełnionych.

Rozmaite gra melodie,
raz smętnie łka jak zraniony człowiek,
to znów pięknego walca słyszę,
w którego takt wirowałabym
by wznieść się do gwiazd.

Czasem milczy zaklęcie,
jakby czekał na znak,
by wybuchnąć piękną suitą ,
z którą odradza się nadzieja…

Ach, Fryderyku ty wiedziałeś,
że w fortepianu strunach skryła się,
najpiękniejsza muzyka życia…


Ewa Wierzbina Wierzbinska-Kloska

Średnia ocena: 9
Kategoria: Życie Data dodania 2010-06-06 19:04
Komentarz autora: Jesteście śmieszni dzięki za złośliwość
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna < Wierzbina > < wiersze >
Wierzbina | 2010-06-18 20:13 |
Bo czytałeś:) na moim starym profilu Ewawlkp,gdzie do tej pory nie mogę się zalogować,dlaczego? Tego ja nie wiem....
wezdiw | 2010-06-18 12:31 |
Gdzieś jakbym już czytał ten wiersz... heh Wspaniałe porównanie! ;)
pirit | 2010-06-06 23:56 |
Wiersz piękny, ale nie rozumię do tego komentarza.A może to nie ma związku z wierszem...
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się