[*] pamięci 10.04.2010r.

życie człowieka kruche jest,
jak płomyk tli się pośród wiatru powiewu..
życie człowieka czeka na gest..
zapalmy świece tym co odeszli, bez gniewu.

Nie pamiętajmy co było złe..
choć i tak czeka nas teraz praca
płomienie świecą nocą we mgle..
przypominają..
w niebo leci pamięci ich raca..

i choć ofiara życia się dokonała..
i choć ojczyzna doświadczyła bólu, żalu i smutku..
Nie bój się Polsko płacząca i mała..
pośród tragedii i śmierci skutków..

stratocaster