Gdy smutek cicho szemrze w duszy
I płynie w dal, przed siebie
To czasem warto, zamiast go zasuszyć
Zajrzeć w głąb i zanurzyć w chłodną toń
Popatrzeć na swoje odbicie
Popatrzeć skąd strumyk płynie
Zastanowić się chwilę nad życiem...
I dopiero wtedy zacisnąć mocno dłoń
