nie wiem czy dam radę
już mnie wszystko przytłacza
czy jest ktoś kto mi pomoże???
kto da choć trochę nadziei
i chwilę wytchnienia od codzienności
zabierze mnie daleko stąd
zabierze od rzeczywistości
w świat marzeń
a ja postaram się nigdy już
z niego nie wybudzić...
czy ktoś może mnie na nowo nauczyć
jak cieszyć się z małych rzeczy??
jak znów zacząć marzyć
nie patrzeć zbyt realnie na wszystko
hej, hej, głowa do góry! wszystko mija! życie jest piękne, życie jest po to by je przeżyć!!wiec wal śmiało na przód, i nie obawiaj się niczego! co nas nie zabije to nas wzmocni! szkoda czasu na doły, depreche itp.... na pocieszenie, piateczka z pozdrowieniami!
klapsa przyjmę jeśli ma mi pomóc i dziękuje za słowa otuchy. miewam po prostu raz na jakis czas takie momenty kiedy wszystko mnie przeraza i wtedy moj optymizm znika...
skąd ten podły nastrój u tak młodej osóbki? Dziadek ma rację trzeba wziąć się w garść spojrzeć na świat z innej beczki tej pełnej optymizmu ktorą wysyła Ci dziadek pozdrawiam i życzę więcej uśmiechu
