tylko po to

zbyt ciasno by się poruszać
zbyt szaro by coś dostrzec
zbyt strasznie aby się nie bać
zbyt cicho by coś usłyszeć
zbyt duszno by swobodnie oddychać

siedzę w ciemnym
ponurym małym pomieszczeniu

nic nie widzę nie wstaję
z trudem nabieram powietrza

siedzę w kącie
trzęsąc się
ze strachu i z zimna

nie ma nikogo

wciąż samotna
blada utopiona we łzach
spragniona palety barw

pragnę wydostać się stąd
zapomnieć o tym co było
pragnę żyć od nowa

czekam na koniec by zacząć od początku

chcę ujrzeć mrok by cieszyć się światłem
chcę zaznać goryczy by rozróżnić słodycz

czekam by zrozumieć i docenić To co mam

powracam do rzeczywistości

Klaudia Mad Zasada

Średnia ocena:

Kategoria: Inne

Data dodania 2009-01-22 20:08

Komentarz autora:

Strona główna

< Mad >

< wiersze >

Ania Jarosz | 2009-03-03 12:57 |

wiersz jest bardzo głęboki, dojrzały, podoba mi się przedostatni wers, ten o czekaniu-w życiu czegoś takiego bym nie wymyśliła, szacunek w Twoją stronę:) Osobiście uważam że żadnej banalności w tym wierszu nie ma, wręcz przeciwnie, Twój wiersz ma głębszą treść, jest oryginalny,doszukuję się w nim tylu emocji, uczuć, że absolutnie nie można tu mówić o banale. dla mnie bomba! Pozdrawiam!

bozka | 2009-02-27 13:28 |

śliczny bardzo dobrze trafiony:)))do Czytelnika:)))

Mad | 2009-01-22 20:21 |

polemizowałabym, ponieważ i te banalne, dosłowne słowa mają ukryty przekaz. A co do tego DOŚĆ! to nijak się odnosi do mojego utworu. „Kto nie zaznał goryczy ni razu, ten nigdy nie zazna słodyczy w niebie”

Mad | 2009-01-22 20:21 |

dziękuję iwo

iwo | 2009-01-22 20:17 |

nie wiem kto dał Ci tylko trzy gwiazdki, bo według mnie wiersz jest bardzo głęboki i zasługuje na znacznie więcej bardzo piękne stwierdzenia "chcę zaznać goryczy by rozróżnić słodycz" "czekam by zrozumieć i docenić to co mam" bardzo rozsądnie czasami musimy doznaćczegoś przykrego by naprawdę docenić to co mamy mi się podoba super

r_mantui | 2009-01-22 20:15 |

wydaje mi się, że chcesz ze chcesz napisać wiece by wiersz był bardziej zachwycający, i dobre metafory, porównania przeplatasz z tymi niezbyt udanymi, niemal banalnymi lub też zbytnią dosłownością, czasem wiersz mniej obszerny lepiej trafia i wyraża odczucia. a swoją drogą takie zamknięcie w szarości jest okropne, ale trzeba sobie powiedzieć dość! i wstać, i jeszcze raz powiedzieć, wykrzyczeć DOŚĆ!!