zbyt

zbyt daleko spragnione usta
łaskotliwy dotyk
oczu przepaść stroma
nurt myśli niebiańskich

skoszona łąka przyjaźni
pachnie zielenią rozterki
zachodzące słońce czasu
cienie pytań rzuca

troskliwie kiwasz głową
powieki zamykasz obronnie
przed blaskiem miłości
niedostępnej

orion32