Gdzie rodzi się poezja

Wiedzie tam droga smutkiem usłana
a obok kwitnie pachnący bez.
Tam róża wykwita w słońcu skąpana
z wielkiego morza, morza ludzkich łez.

A z morskiej piany ptaki białe
wzlatują w górę, w nieba dal
i płyną chmurą by swym ciałem
otulić ziemię niczym szal.

To jest tam gdzie się zaczyna
stubarwna tęcza i gdzie wietrzyk śpi
a na płomiennych końskich grzywach
rodzą się gwiazdy, diamentowe sny.

Tam gdzie bobaski ludzkich marzeń
rosną jak grzyby pośród traw.
Motyli taniec w takt uderzeń
milionów serc, miliardów spraw.

Ika